მინეტის მასტერკლასი შთამომავლობისთვის.

მასწავლებელი მტვრიან მონიტორს მიუახლოვდა და ეკრანი ფართო ნაჭრით გაწმინდა. იმდენად საფუძვლიანად, რომ კუთხეში არა მხოლოდ ნაცრისფერ-ვარდისფერი წარწერა „PORNO666“ გამოჩნდა, არამედ ასოების გვერდით მოკლე ლატექსის კაბაში გამოწყობილი ქერა ქალიც. შემდეგ მან სწრაფად გადაუფრინა მაუსს მტვერი და დააწკაპუნა, რითაც ვიდეო გაუშვა. „შეხედეთ, ბიჭებო, ეს ალისაა“, - თქვა მასწავლებელმა დაბალი, ჩახლეჩილი ხმით. „მისი ინტერნეტ პორნოგრაფიული ID-ს მიხედვით, ის ალისა უაიტია. რას გვეტყვით ამ გოგოზე?“ „მინეტით სექსს აკეთებს“, - თქვა ბიჭმა, სახელად ტოლიკმა. ის საოცრებად ითვლებოდა: მან 20 წლის ასაკში დაამთავრა საშუალო სკოლა, იცოდა გამრავლების ცხრილი და სწრაფად კითხულობდა. ჯგუფის დანარჩენ ბავშვებს, რომელთაგან ყველაზე უმცროსი 19 წლის იყო, ხოლო ყველაზე უფროსი, ელეონორა, თითქმის 38 წლის, საუკეთესო შემთხვევაში შეეძლოთ მარცვალ-მარცვალ კითხვა. „მართალია, ტოლია“, - შეაქო მასწავლებელმა საოცრება ბავშვი და ხელთათმანის მოხსნის გარეშე მოეფერა მის ხვეულ, დაუბანელ თავზე. „ადრე მამაკაცების ორალური დაკმაყოფილება ჩვეულებრივი პრაქტიკა იყო. ბევრი ქალი პენისს წოვდა. მაგრამ ზოგი ამას უხალისოდ აკეთებდა, თითქოს იძულებით. სხვები საერთოდ უარს ამბობდნენ წოვაზე და შემდეგ მამაკაცები ალისას მსგავს ქალებს ტოვებდნენ. კიდევ რა?“ „ალისა ღრმად იწოვს“, - თქვა 25 წლის ლენამ, რომელიც მკერდზე ჭუჭყიან, დაუბანელ თოჯინას ეჭირა. „დიახ, ბიჭებო“, - განაგრძო მასწავლებელმა. „ამას „ღრმა ყელი“ ერქვა. ქალებს, რომლებიც ამ ტექნიკას ფლობდნენ, შეეძლოთ პენისის ღრმად შეყვანა ყელში, ხველის გარეშე. ორალური სექსის დროს ისინი მკვეთრად ამოძრავებდნენ პირს პენისზე და მამაკაცი სწრაფად კულმინირებდა, ხშირად პირდაპირ მათ პირში. ყველა ქალს არ მოსწონდა ეს, მაგრამ... როგორ ვთქვა? ქალი თავს კარგად გრძნობდა, რადგან მამაკაციც კარგად გრძნობდა თავს“. მასწავლებელი გაჩუმდა და ჩაფიქრებული მიაშტერდა კომპიუტერის ეკრანს. სევდიანი ღიმილი გადაეფინა სახეზე - თითქოს რაღაც ძალიან სასიამოვნოს იხსენებდა, მაგრამ ახლა შეუქცევადად დაკარგული. ბავშვებიც ჩუმად იყვნენ, ფეხიდან ფეხზე გადადიოდნენ. 38 წლის ელეონორა უემოციოდ უყურებდა ალისას ტუჩებიდან ჩამოწვეთებულ სპერმას. „კარგი“, - თქვა მასწავლებელმა და გაშეშებული გონებიდან გამოფხიზლდა. „აქ აღარ შეგვიძლია დარჩენა. გარეთ გავალთ. ყველამ შეამოწმეთ თქვენი რესპირატორები! ელია, აქ ხარ?“ მან შეარხია ელეონორა, რომელიც კომპიუტერის ეკრანს მიჯაჭვული დარჩა. „ჯგუფურად მოემზადეთ წასასვლელად. მე წავალ, დანარჩენები მომყევით და ძალიან ნუ გაიფანტებით!“ მასწავლებელმა ორი ნაბიჯი გადადგა წინ და სწრაფად ჩაუგდო ხელში ზურგზე გადაკიდებული უზარმაზარი თოფი. გარეთ გიგანტური შავი ვირთხა რომ დაინახა, ჭანჭიკი აამოძრავა. დიმიტრი გლუხოვსკი. „მოსკოვი 2124“.