ნასტია-ოგონიოკმა მეზობელს ცოტათი აჟიოტაჟის უფლება მისცა.

როდესაც ანასტასიას ბინის შესასვლელი კარი ხმაურით დაიხურა და ის კიბეზე ხალათით დარჩა, უბედურმა ქალმა მის სართულზე ყველა ბინა შემოიარა. მან მეზობლებს ნებართვა სთხოვა, რომ მხოლოდ ერთი ზარი განეხორციელებინა. მაგრამ მეზობლები სამსახურში იყვნენ და მათი ცოლები, მსუქანი, იპოთეკური სესხის გადამხდელი მეზობლები, რომლებსაც დეკრეტული კაპიტალის მისაღებად შვილები შეეძინათ, ეს მსუქანი ძუკნები... ისინი ნასტიას ხალათის ქვეშიდან გამოშვერილ ლამაზ ნესვებს უყურებდნენ, უნებურად სპანიელის ყურებს ისწორებდნენ და სარკასტულად პასუხობდნენ: „ტელეფონი არ გვაქვს!“ ანასტასია ხსნის საძიებლად ბევრ ბინაში დადიოდა, ბევრში, სანამ საბოლოოდ, ზედა სართულზე, იღბალი არ გაუღიმა ცოლის, შვილების და იპოთეკის გარეშე მეზობლის სახით. მაგრამ ტელეფონით.