პატიმარი ანატოლი უკან გადაიხარა და სხვის ცოლს, სვეტლანას, თავის ღალატიან ქმართან ერთად ჩააშტერდა.

პატიმარი ტოლია სვეტას ჯერ კიდევ ციხეში, გაცნობის საიტზე მიმოწერით შეხვდა. მაშინ სვეტამ პატიმარს არ უთხრა, რომ გათხოვილი იყო, ტოლიამ კი - რომ ის პატიმარი იყო. მოგვიანებით მან აღიარა თავისი ციხის ცხოვრება, მით უმეტეს, რომ სასჯელის დასრულებამდე მხოლოდ სამი თვე ჰქონდა დარჩენილი. თუმცა, სვეტლანამ არ აღიარა, რომ ქმარი ჰყავდა. როდესაც ანატოლისა და სვეტლანას დიდი ხნის ნანატრი შეხვედრის დღე დადგა, მათი სხეულები ექსტაზში ერთმანეთში გადახლართულიყო, ქმარი გამოჩნდა. როგორც ქმრებისთვის დამახასიათებელია, მან დაიწყო წუწუნი იმაზე, რომ მის ცოლს უცნობი მამაკაცი ატყუებდა. როგორც კი ტოლია-ზ.კ. აპირებდა სამუდამოდ გაეჩუმებინა იგი იმ საპარსით, რომელსაც ბოლო 15 წლის განმავლობაში პირში ატარებდა, სიტუაცია მოულოდნელად მოგვარდა. ქმარი დათანხმდა, რომ ჩუმად დამჯდარიყო მათ გვერდით და ენახა, როგორ სცემდა ტოლია-ზ.კ. მის ცოლს. როდესაც ქმარმა მორცხვად გამოთქვა სურვილი, მონაწილეობა მიეღო ამ გარყვნილების სცენაში, სვეტამ გაიღიმა და უპასუხა: „დიახ, რა თქმა უნდა. ერთი ნახვრეტი სრულიად თავისუფალი მაქვს“. მან წინ ქმრისკენ შებრუნდა, ზურგი კი - ზ.კ.-ს. „ისევ უკანალში ურტყამ, რა ხდება ამ აკვიატებასთან დაკავშირებით?“ - ფიქრი მოახერხა ტოლიამ, როდესაც პენისი სვეტლანას (ამხანაგის) უკანალში ჩაუდო.